Frans Hals tussen de vis

Geschreven door

Directeur Ann Demeester van het Frans Hals museum in Haarlem dacht er goed aan te doen om collega Dibbits van het Rijksmuseum haar zaak te laten bepleiten. ‘Haar zaak’: een extra gemeentelijke investering van 4,5 miljoen euro in ‘achterstallig onderhoud’ in het Frans Hals.
Vaak werken dat soort geluiden van buitenaf averechts en ontstaat de neiging om eens in de boezem van de ander, Dibbits, te duiken.

Die neiging is in Haarlem gelukkig nog niet waargenomen maar er is wel paniek ontstaan. Niemand wil natuurlijk voor cultuurbarbaar worden uitgemaakt. En, ondanks het feit dat geen enkele Haarlemse partij heeft getekend voor extra investeringen in het museum: er wordt gekronkeld in de krochten van de gemeenteraad.

De argeloze Haarlemmer denkt bij het Frans Hals museum aan het voormalige Oudemannenhuis aan het Groot Heiligland. Een waardig gebouw, met waardige oude kunst.
Maar er is meer. Het museum herbergt onder andere ook de Vishal aan de Grote Markt en de Verweyhal.

Verweyhal

Het museum toont zich gespleten. Met bordjes, Frans Hals museum – hal en Frans Hals museum – hof, wordt in de stad getoond waar men naar toe moet als men wát wil zien? Het Oudemannenhuis herbergt niet meer alleen de eerbiedwaardige collectie maar wil kennelijk een combinatie bieden van moderne en oude kunst. Dat snappen mensen niet. Dat snappen toeristen niet.

Hof

Vaak worden, in het centrum van Haarlem verdwaalde, bezoekers aangetroffen die, in de war gebracht, op zoek zijn naar het (enige echte) Frans Hals museum.

Het toverwoord: communicatie.
Het is tekenend dat gemeenteraadsleden vertwijfeld reageren op de jongste ontwikkelingen en de nogal dwingend gebrachte ‘vraag’ om 4,5 miljoen af te tikken. Ze wisten kennelijk niet dat er opeens zoveel aan de hand was. Is Demeester nu even afgedaald vanuit een ivoren toren?
Of hebben de raadsleden eerder niet opgelet?

Het is ook meer dan opvallend dat rasechte Haarlemmers zich achter het oor krabben bij het zien van de bordjes. “Frans Hals museum – hof … Huh?”
En het is eveneens vreemd dat wedding planner Demeester meer heil zag in een huwelijk met de Vishal dan in een vergevorderde vrijage met de aan het echte Frans Hals grenzende Egelantier; eveneens gemeentelijk eigendom.

Egelantiertuin

Waarschijnlijk heeft ook de gemeente, ambtelijk dan wel politiek/bestuurlijk, het een en ander bijgedragen aan de nodige onduidelijkheden.

Veel beter dan het zoeken naar paniekmogelijkheden, zou de gemeenteraad zich in een structurele aanpak verdiepen (deze zin ademt een licht vlaams tintje).

Laat die 4,5 miljoen op dit moment maar even wat ze zijn. Na een grondig onderzoek van de mogelijkheden wordt dat misschien meer. Misschien minder.
Bemoei je als Raad dit keer maar eens wél met de Kunst en ook met de achtergronden, structuur en communicatie. Dit alles in het directe verlengde van zowel de taak van de gemeenteraad als in het belang van de economie, zoals mevrouw Demeester terecht signaleert.

En laat de heer Dibbits zich vooral bezighouden met het Rijksmuseum.
Daar heeft-ie het druk genoeg mee. Als het goed is.

Print Friendly

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *