Marielys Roos: vrouw met lef

Geschreven door

Voor de duidelijkheid: het schreeuwende figuurtje hierboven slaat niet op mevrouw Roos!

Hoofdrolspelers:
– Dagelijks Bestuur (B&W) van de gemeente Bloemendaal
– Marielys Roos, gemeenteraadslid van Bloemendaal
Bijrollen voor:
– raadsleden, medewerkers en inwoners van de gemeente Bloemendaal
Verder betrokken:
– Iedereen die zich het wel en wee van democratisch functioneren aantrekt

Kort samengevat: politieke verschillen, zeker op plaatselijk niveau, kunnen zich heel dicht bij huis afspelen. Het is aan de dagelijks bestuurders van een gemeente: burgemeester en wethouders, om rust en kalmte te bewaren en zaken in goede banen te leiden. Soms raken ook die dagelijks bestuursleden te nauw bij een zaak betrokken.
In de meest verregaande vorm raken ze niet alleen het overzicht, maar ook de (politieke) omgangsvormen kwijt. Dan speelt het debat zich vaak niet meer in de raadszaal af. Dan wordt voor de rechtszaal gekozen.

En dan is er sprake van een verlies aan alle kanten.
Bewoners en betrokkenen verliezen hun geloof in politiek en democratie.
Het college van burgemeester en wethouders verliest het vertrouwen van de raad en de bevolking.
Gemeenteraadsleden verliezen hun podium: de raadszaal.

En al die zaken tegelijkertijd gebeurden in Bloemendaal, ondanks een ondertoezichtstelling van de gemeente door de Commissaris van de Koning.

Gemeenteraadsleden hebben het niet altijd makkelijk. Ga er maar aanstaan.

Je moet onderscheid (kunnen) maken tussen hoofd- en bijzaken, in de miljoenen letters die je krijgt voorgeschoteld. Op papier of van het scherm.

Je moet integer handelen, dat wil onder andere zeggen: betrouwbaar en eerlijk zijn. Je niet tegenzinnelijk laten beïnvloeden. Openheid betrachten en transparant handelen.

En je ook niet verschuilen achter doorzichtige spitsvondigheden als ‘klankborden’. Waar ik vandaan kom, Zuid-Limburg, kennen en kunnen ze dat maar al te goed.
In Limburg én ver daarbuiten.

Houdt als gemeenteraad binnen al dat geweld je hoofd maar eens boven water. Dat is in de ene plaats moeilijker dan in de andere. Ik weet niet goed hoe dat komt. Het zal iets met integriteit te maken hebben.

Bloemendaal bevindt zich voortdurend in de top 3 van gemeenten met de rijkste inwoners.
Wat mij betreft bevindt Bloemendaal zich in de top 1 van bestuurlijke zelfbevlekkers. Daarvan zijn nogal wat voorbeelden te noemen. Reden waarom B. Schneiders, in zijn nadagen als burgemeester van Haarlem, door de Commissaris van de Koning naar een reddeloos, radeloos en redeloos Bloemendaal werd geroepen om daar orde op zaken te stellen. Die roep had hij beter aan zich voorbij laten gaan.
Heer Schneiders werd vorig jaar opgevolgd door Heer Roest.

Gemeenteraadslid Marielys Roos werd door het Bloemendaalse college van burgemeester en wethouders beschuldigd van het lekken van informatie, die volgens B&W niet naar buiten mocht komen. Mevrouw Roos ‘lekte’ in een zaak  waarin zowel de gemeente als enkele Bloemendalers elkaar van alles en nog wat beschuldigden. Van beide kanten werd daarbij de openbaarheid veelvuldig ingezet om het eigen gelijk aan te tonen. Totdat B&W een aantal stukken tot geheim bombardeerde.
Met een plotselinge eenzijdige geheim-verklaring was mevrouw Roos het totaal niet eens en zij maakte, vooraf aangekondigd en in het bijzijn van een notaris, het een en ander openbaar.

De rechter veroordeelde, na aangifte door de gemeente, Marielys Roos tot een werkstraf van zestig uur omdat ze haar ambtsgeheim zou hebben geschonden. Zij is in beroep gegaan en de zaak ‘hangt’.

Maar het gaat in deze Bloemendaalse zaken al lang niet meer om juridische aangelegenheden. Het gaat om de morele benadering. Om integriteit. Om geloofwaardigheid en betrouwbaarheid.
Om het feit dat lokale democratie zich moet afspelen in  de raadszaal en niet in de rechtszaal.
Door dat niet te (h)erkennen hebben burgemeester en wethouders van Bloemendaal zich als bestuurders volkomen gediskwalificeerd.

Met bovenstaande waarden als uitgangspunt is het al vijf-nul in het voordeel van mevrouw Roos.
Het is mij uit alle berichtgeving van de afgelopen jaren (!) duidelijk geworden dat opeenvolgende Bloemendaalse burgemeesters en wethouders (ze vallen als vliegen) er aparte –inheemse- normen op na houden. Om van waarden maar te zwijgen.
Heer Roest komt tot een dubieus hoogtepunt, door te verordonneren dat mevrouw Roos geen contact met hem mag zoeken. Mails van Roos aan de burgemeester zullen niet meer in behandeling worden genomen. Net als je denkt dat het niet gekker meer kan worden.

Toeval (of niet): op Valentijnsdag presenteert Marielys Roos haar boek: ‘Alles is hier geheim’. En dan spijt het een mens soms dat-ie geen Bloemendaler is. Want wat zou ík graag, met dat boek in de hand, op 21 maart in een Bloemendaals stemhokje staan.

Koos Pelsser

Print Friendly

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *